तोडफोड झालेल्या बसचे मनोगत

 

आज मी खूप वाईट दिसते, मला तोडफोड करण्यात आली आहे. मी आता वापरता येणार नाही. मी लोकांना त्यांच्या गंतव्यस्थानावर पोहोचण्यास मदत करू शकणार नाही. आज मी खूप निराश आहे.

रात्रीच्या तोडफोडीमुळे तीव्र दुःख आणि निराशा व्यक्त करते. काही अज्ञात व्यक्तींनी माझ्या खिडक्या तोडल्या, माझ्या सीटांची नासधूस केली आणि माझ्या इंजिनाला नुकसान पोहोचवले.

मी लालपरी बोलतेय, लोकांना त्यांच्या गंतव्यस्थानावर पोहोचण्यास मदत करण्यासाठी येथे आहे. रोज शेकडो लोकांना सेवा देते, लोकांना त्यांच्या कामावर, शाळेत आणि प्रियजनांना भेटायला घेऊन जाते, लोकांच्या जीवनाचा एक महत्त्वाचा भाग आहे.

मी लोकांना नेण्यासाठी बनले आहे, परंतु आज मी एका हिंसक कृत्याचा बळी पडले. या कृत्याने मला शारीरिक आणि भावनिक नुकसान झाले आहे. मी आता घाबरलेले आहे आणि मला असुरक्षित वाटत आहे.

मी या घटनेचा निषेध करते आणि अशा हिंसक कृत्यांचा निषेध करते. हिंसा कधीही उत्तर नाही. ती केवळ अधिक हिंसा आणि दुःख निर्माण करते.

मी या घटनेची चौकशी करण्याची आणि दोषींना न्याय दिला जाईल याची खात्री करण्याची विनंती करते. मी पुन्हा लोकांना नेण्यासाठी सक्षम होण्याची आशा करते आणि त्यांना सुरक्षित आणि आरामदायी प्रवास देऊ इच्छिते.

पण आज, मला तोडफोड करण्यात आली आहे. माझ्या काचा तुटल्या आहेत. माझे दरवाजे आणि खिडक्या नुकसान झाल्या आहेत. मी आता वापरता येत नाही.

मी खूप निराश आहे. लोकांना मदत करू शकणार नाही. 

मी फक्त आशा करते की मला लवकरच दुरुस्त केले जाईल. मी पुन्हा लोकांना मदत करू इच्छिते. मी पुन्हा माझ्या कामात व्यस्त व्हायला इच्छिते.

मला माहित आहे की मी फक्त एक बस आहे. पण मी लोकांच्या जीवनात महत्त्वाची भूमिका बजावते. मी लोकांना एकमेकांशी जोडते. मी लोकांना त्यांच्या गंतव्यस्थानावर पोहोचण्यास मदत करते.

त्यांनी माझे नुकसान केले तर केले त्यांनी मला जाळून पण टाकले😥.

माझ्या आत लोक आहेत, मला माहित नाही की ते किती आहेत, पण ते सर्व घाबरलेले आहेत. मी त्यांना बाहेर पडण्याचा मार्ग शोधण्यात मदत करू इच्छिते, पण मी स्वतःला नियंत्रित करू शकत नाही. आग मला खात आहे आणि मी लवकरच वितळून जाईन.

माझ्याबरोबर असलेल्या खूप साऱ्या मैत्रिणींना त्यांनी जाळून टाकलं, कर्नाटक राज्यातून येणाऱ्या माझ्या खास मैत्रिणीलाही त्यांनी सोडलं नाही.

मी माझ्या आयुष्यात खूप लोकांची वाहतूक केली आहे. मी त्यांना त्यांच्या घरी, कामावर, शाळेत आणि फिरायला घेऊन गेले आहे. मी त्यांना आनंदाचे क्षण आणि दुःखाचे क्षण अनुभवण्यास मदत केली आहे.

आज, मी त्यांचे जीवन वाचवू शकत नाही. मी त्यांना एका त्रासदायक मृत्यूकडे नेत आहे. मी त्यांच्या कुटुंबांना आणि मित्रांना कधीही भेटू देऊ शकणार नाही.

मी माझ्या आयुष्यात खूप काही साध्य केले असते, पण आता ते सर्व व्यर्थ आहे. मी फक्त एक जाळती बस आहे.

मी माझ्या शेवटच्या क्षणात काय करू शकते? मी माझ्या त्रासात अडकून राहू शकते किंवा मी माझ्या दुर्दैवाचा सामना करू शकते. यापैकी मी निवडते की मी माझ्या दुर्दैवाचा सामना करेन.

मी माझ्या आयुष्याचा शेवटचा श्वास घेत आहे, पण मी माझी आशा सोडणार नाही. मी माझ्या शेवटच्या क्षणातही जगण्याचा प्रयत्न करेन..."

मला आशा आहे की लोक माझ्याबद्दल विचार करतील. ते मला दुरुस्त करण्यास मदत करतील. माझ्यावर प्रेम करणारे मला पुन्हा रस्त्यावर धावताना बघतील.

-----

आम्हाला इन्स्टाग्रामवर फॉलो करा- https://instagram.com/javed_clickz?igshid=OGQ5ZDc2ODk2ZA==