एसटीच्या प्रवासातील अनपेक्षित अनुभव

 

एसटी प्रवास हा प्रत्येक वेळी काहीतरी नवीन शिकवणारा असतो. काही वेळा प्रवास आरामदायक होतो, तर काही वेळा अडथळे येतात. मात्र, एसटीचे चालक-वाहक आणि प्रवाशांमध्ये असलेली एकमेकांना मदतीची भावना, हीच प्रवासाला संस्मरणीय बनवते. असाच एक अनपेक्षित अनुभव मला भिवंडी ते वाडा प्रवास करताना आला.

मी भिवंडी एसटी स्थानकावर पोहोचलो तेव्हा भिवंडी आगारची लोकल CNG बस वाडा जाण्यासाठी सज्ज होती. सध्या आपला एसटी महामंडळ (MSRTC) पर्यावरणपूरक CNG बस सेवा वाढवत आहे आणि त्यामुळे डिझेलच्या तुलनेत स्वस्त आणि स्वच्छ इंधनाचा फायदा प्रवाशांना मिळतो. मी बसमध्ये स्थान घेतलं आणि प्रवास सुरू झाला.

आरंभीचा प्रवास सुरळीत चालला होता. बसमध्ये प्रवासी भरले होते, काही जण बसून तर काहीजण उभ्याने प्रवास करत होते. नेहमीप्रमाणे मला केबिनची सीट भेटली, त्यामुळे प्रवास आनंदाने सुरू होता. भिवंडीच्या बाहेर पडताच, ग्रामीण भागाचा परिसर दिसू लागला. वाटेत काही गावे लागली, तिथून प्रवासी चढत-उतरत होते. सर्व काही ठीक चालले होते, पण अचानक बसमध्ये काहीतरी बिघाड झाला.

आमची बस वाडा तालुक्यातील नेहरोली गावाजवळ पोहोचली असताना अचानक थांबली. सुरुवातीला वाटलं की, ही नेहमीसारखीच एखादी थांबा घेण्याची वेळ असेल, पण काही मिनिटांनंतरही बस हलली नाही. चालक आणि वाहक खाली उतरले, त्यांनी बिघाड शोधण्याचा प्रयत्न केला. काही प्रवासी खाली उतरून काय चाललंय हे पाहू लागले.

थोड्या वेळाने समजलं की, बसमध्ये काहीतरी तांत्रिक बिघाड झाला आहे आणि ती सुरू होत नाही. प्रवासी निराश झाले, कारण जवळपास कुठेही पर्यायी वाहन दिसत नव्हतं. काही लोक चालक-वाहकाला प्रश्न विचारू लागले – "किती वेळ लागेल?", "आम्हाला दुसरी बस मिळेल का?" पण उत्तर स्पष्ट नव्हतं. 

चालकाला डेपोत फोन करायचे होते. माझ्या लगेच लक्षात आले, माझ्याकडे एसटी आगाराचे काही महत्त्वाचे टेलिफोन नंबर सेव्ह होते. मी लगेचच वाडा आगाराचा नंबर चालकाला दिला आणि त्यांनी तिथे कॉल करून बसची माहिती दिली. वाडा आगारातून मदतीची हमी देण्यात आली आणि काही वेळाने पुढच्या बसला सूचना देण्यात आली की, आमच्या बसमधील प्रवाशांना तिथून उचलावं.“रस्ते खराब असल्यामुळे वाड्याहून बस यायला उशीर होईल” असे वाडा आगारातून सांगण्यात आले.

माझी ही छोटीशी मदत प्रवाशांसाठी व चालक-वाहकांसाठी खूप उपयोगी ठरली. चालक आणि वाहक यांनी माझे आभार मानले. अशा वेळी थोडंसं माहिती असणं किंवा आगाराचे नंबर ठेवणं किती फायदेशीर ठरू शकतं, याचा हा एक उत्तम अनुभव होता.

थोड्या वेळाने भिवंडीच्या दिशेने येणारी वाडा आगारचीच बस आली. ती आधीच प्रवाशांनी भरलेली होती, त्यामुळे सर्वांना बसायला जागा मिळाली नाही. पण निदान प्रवास पुढे सुरू राहणार, हीच मोठी गोष्ट होती. वाहकाने आमच्या बसेसचे तिकीट तपासून सर्व प्रवाशांना त्या बसमध्ये चढवले.

आता पुढचा प्रवास उभं राहून करावा लागणार होता. पण किमान गाडी भेटली, हे पाहून प्रवाशांच्या चेहऱ्यावर समाधान दिसत होतं. एसटीच्या कर्मचाऱ्यांनी परिस्थिती नीट हाताळली, यामुळे गैरसोय टळली.

थोड्या त्रासानंतर शेवटी आम्ही वाडा बसस्थानकावर पोहोचलो. काही वेळाच्या विलंबामुळे अनेक जण लगेच आपल्या पुढच्या प्रवासासाठी निघून गेले. मीही तिथून बाहेर पडलो आणि मनात विचार आला – "प्रवास कसा असेल, हे आपल्याला ठरवता येत नाही, पण प्रवासात आलेल्या अडचणींवर आपण कसं मात करतो, हे महत्त्वाचं!"

एसटी प्रवासामध्ये अशा घटना अधूनमधून घडतातच, पण त्यातून शिकण्यासारखं बरंच काही असतं. चालक, वाहक, आणि प्रवासी एकमेकांना सहकार्य करत राहिले, की प्रवास सोपा होतो. माझ्यासाठी हा प्रवास एका साध्या सफरीपेक्षा वेगळा ठरला – कारण एका छोट्या कृतीमुळे इतरांना मदत करता आली.

तुम्हालाही असे अनपेक्षित अनुभव आले आहेत का?

एसटी प्रवासात तुम्हालाही असे काही वेगळे अनुभव आले आहेत का? तुम्ही कधी प्रवासात अडकलात आणि अशाच प्रकारे मदत केली आहे का? तुमच्या अनुभवांबद्दल नक्की कळवा!